Openbaring - Smyrna en Filadelfia

Gepubliceerd op 15 november 2026 om 13:02

In de vorige Bijbelstudie hebben we stilgestaan bij de heerlijkheid van God. Aan de hand van Ezechiël hebben we gezien hoe de heerlijkheid van de God van Israël uiteindelijk terugkeert naar de tempel. Maar die heerlijkheid beperkt zich niet tot de tempel. Er komt een moment waarop de heerlijkheid van God de hele aarde zal verlichten. Vanuit het Bijbelboek Openbaring weten we dat deze heerlijkheid uiteindelijk zichtbaar wordt in de Persoon van de Heere Jezus Christus.

Wanneer Ezechiël de heerlijkheid van God ziet, valt hij met zijn gezicht ter aarde. En wanneer Johannes de verheerlijkte Heere Jezus ziet, valt hij als dood aan Zijn voeten (Openbaring 1:17). Dat is een indrukwekkende reactie. Maar waarom reageert Johannes zo heftig?

Om dat beter te begrijpen, moeten we even terug naar Mozes. In Exodus 33 vraagt Mozes aan HEERE: ‘Toon mij toch Uw heerlijkheid.’ Het antwoord dat hij krijgt, is dat geen mens Gods aangezicht kan zien en in leven blijven.

Dat lijkt op het eerste gezicht tegenstrijdig. Want op andere plaatsen lezen we dat Mozes van aangezicht tot aangezicht met HEERE sprak. Wanneer we zulke schijnbare tegenstrijdigheden in de Bijbel tegenkomen, is het juist belangrijk om goed te kijken. Vaak liggen daar de mooiste ontdekkingen verborgen.

Wanneer we de verschillende Bijbelgedeelten met elkaar vergelijken, ontdekken we dat God Zich vanaf het begin heeft geopenbaard als meer dan één Persoon. Johannes begint zijn evangelie met de woorden: ‘In het begin was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God’ (Johannes 1:1). Vervolgens lezen we dat alle dingen door dit Woord zijn ontstaan en dat het Woord vlees is geworden.

Dat Woord kennen we als de Heere Jezus Christus.

Ook in Numeri 12 wordt gesproken over de bijzondere manier waarop Mozes met God sprak. Daar staat dat God met Mozes sprak van mond tot mond. Dat is een interessante verbinding, want de Heere Jezus is Degene Die de Vader aan ons bekendmaakt. Zo kunnen we begrijpen dat Mozes in het Oude Testament al met de Heere Jezus sprak.

Maar toen Mozes vroeg om Gods heerlijkheid te mogen zien, vroeg hij om iets anders: de heerlijkheid van de Vader, Die geen mens kan zien en in leven blijven.

Johannes zag echter iets wat Mozes niet had gezien. Hij zag de verheerlijkte Heere Jezus. De heerlijkheid die de Zoon al bezat voordat de wereld geschapen werd, heeft Hij na Zijn vernedering en lijden opnieuw in volle glorie ontvangen. Johannes werd geconfronteerd met die heerlijkheid en besefte dat hij iets bijzonders had gezien. Daarom viel hij als dood aan Zijn voeten.

Maar de Heere Jezus laat Johannes niet liggen. Hij legt Zijn rechterhand op hem en zegt dat hij niet bevreesd hoeft te zijn. Hij is de Eerste en de Laatste. Hij is dood geweest, maar leeft tot in eeuwigheid en heeft de sleutels van de dood en het rijk van de dood (Openbaring 1:17-18).

Daarmee wijst Hij vooruit naar de toekomst. Er komt een moment waarop de ontslapenen zullen opstaan en de gelovigen een verheerlijkt lichaam zullen ontvangen. Dan zullen zij aan Hem gelijk zijn en Hem zien zoals Hij werkelijk is.

De Bijbel spreekt daarbij over de eerste opstanding. Wie daaraan deel heeft, over hen heeft de tweede dood geen macht (Openbaring 20:6). De tweede dood is de poel van vuur. Dat is een belangrijk gegeven om in gedachten te houden wanneer we de brieven aan de zeven gemeenten gaan lezen.

Twee gemeenten als voorbeeld

In Openbaring 2 en 3 vinden we zeven brieven aan zeven gemeenten. Vandaag richten we onze aandacht op twee daarvan: Smyrna en Filadelfia.

Deze twee gemeenten hebben iets bijzonders gemeen. In tegenstelling tot verschillende andere gemeenten krijgen zij geen oproep tot bekering. Dat maakt ze interessant wanneer we willen ontdekken hoe een gezonde gemeente eruitziet.

Om duidelijk te maken waarom ik deze twee gemeenten als uitgangspunt neem, wil ik een vergelijking maken met mijn vroegere werk.

Ik ben 25 jaar werkzaam geweest als orthopedisch instrumentmaker. Tijdens mijn loopbaan heb ik mij gespecialiseerd in het maken van orthesen voor kinderen met cerebrale parese (CP). Deze aandoening kan onder andere leiden tot spasticiteit, verhoogde spierspanning en vergroeiingen in de gewrichten. Daardoor kan het lopen behoorlijk worden beïnvloed.

Toen ik met deze doelgroep begon te werken, ben ik samen met een aantal artsen en therapeuten naar Amsterdam gegaan. Daar werkte een professor die zich volledig in deze doelgroep had verdiept. Hij had vijf verschillende looppatronen onderscheiden en beschreven.

Tijdens een meerdaagse cursus kregen we eerst een heel eenvoudige, maar belangrijke les: we moesten leren hoe een gezond persoon normaal gesproken loopt.

Waarom? Omdat je pas goed afwijkingen kunt herkennen wanneer je weet wat normaal is.

Die gedachte wil ik vandaag ook toepassen op de zeven gemeenten. Voordat we de afwijkingen gaan bekijken, moeten we eerst weten hoe een gezonde gemeente eruitziet. Daarom beginnen we bij Smyrna en Filadelfia.

Wanneer we deze twee gemeenten als uitgangspunt nemen, hebben we een soort referentiekader. Vanuit dat kader kunnen we de andere vijf gemeenten beter begrijpen en herkennen waar het misgaat.

Daarbij wil ik drie onderwerpen bespreken:

1. Het normale leven van een gezonde gemeente.

2. De houding die wij als geestelijke hulpverleners moeten aannemen.

3. De middelen die God ons geeft om te kunnen volharden.

De zeven gemeenten: toen en in de toekomst.

Er bestaat een bekende uitleg waarbij de zeven gemeenten uit Openbaring worden verbonden met zeven opeenvolgende perioden uit de kerkgeschiedenis. Hoewel ik begrijp hoe men tot die gedachte komt, zie ik daarin zelf een moeilijkheid.

Wanneer de Heere Jezus binnen afzienbare tijd terugkomt, is het mogelijk om de zeven gemeenten binnen deze periode van de kerkgeschiedenis te plaatsen. Maar stel dat Zijn komst nog vele jaren op zich laat wachten. Dan moet de uitleg steeds verder worden aangepast om de zeven gemeenten over die langere periode te verdelen.

Ik herken die manier van uitleggen niet zo duidelijk in de profetische lijn van de Bijbel.

Wanneer we de profeten uit het Oude Testament bestuderen, zien we namelijk een terugkerend patroon. God begint vaak bij de situatie van dat moment. Maar naarmate de profetie verdergaat, wordt het perspectief groter. De woorden en gebeurtenissen krijgen uiteindelijk een betekenis die verder reikt dan de oorspronkelijke situatie. Soms loopt de profetie door tot de dag des HEEREN en zelfs tot de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.

Het begint bij toen, maar groeit uit tot de toekomst.

Ik herken diezelfde opbouw in de brieven aan de zeven gemeenten. Wat Johannes beschrijft, heeft in eerste instantie betrekking op de gemeenten die destijds werkelijk bestonden. Maar tegelijkertijd zien we gebeurtenissen en beloften die duidelijk vooruitwijzen naar de toekomst.

Neem bijvoorbeeld de verdrukking van tien dagen die aan Smyrna wordt aangekondigd. Ik ben ervan overtuigd dat deze gemeente daadwerkelijk een periode van tien dagen verdrukking heeft meegemaakt. Waarom? Omdat wanneer God een periode van tien dagen noemt, Hij ook tien dagen bedoelt.

Dat zien we vaker in de Bijbel. Wanneer God aankondigt dat het zeven dagen zal regenen, regent het zeven dagen. Wanneer Israël vanwege zijn ongehoorzaamheid veertig jaar in de woestijn moet blijven, duurt dat veertig jaar. En wanneer God zeventig jaar ballingschap aankondigt, duurt die ballingschap zeventig jaar.

We moeten daarom voorzichtig zijn met het zomaar vergeestelijken van tijdsaanduidingen.

Dat geldt ook voor de duizend jaar waarover Openbaring 20 spreekt. Het is waar dat de Bijbel zegt dat voor de Heere duizend jaar als één dag is en één dag als duizend jaar (2 Petrus 3:8). Maar dat betekent niet dat we de duizend jaar uit Openbaring 20 daarom niet letterlijk zouden mogen nemen. God staat buiten de tijd, maar wanneer Hij spreekt over een periode waarin mensen leven, moeten we Zijn woorden serieus nemen.

Bij Smyrna gaat het om tien dagen verdrukking. Bij Filadelfia lezen we over een uur van verzoeking dat over de hele wereld zal komen. Dat laatste wijst duidelijk verder dan de oorspronkelijke omstandigheden van die gemeente.

Daarom geloof ik dat de zeven gemeenten niet alleen iets vertellen over de gemeenten uit de eerste eeuw, maar dat hun boodschap ook betekenis heeft voor de toekomst. Het gaat niet uitsluitend om een opeenvolging van zeven perioden uit de kerkgeschiedenis. De boodschap aan alle zeven gemeenten blijft van belang.

Dat blijkt ook uit de opdracht die Johannes krijgt. Hij moet de brieven niet alleen aan de afzonderlijke gemeenten richten, maar de hele boodschap moet bij alle gemeenten bekend worden.

Efeze kreeg dus niet alleen de brief aan Efeze te lezen. Ook de andere brieven waren voor hen van belang. Alle gemeenten moesten weten wat de Heere Jezus tegen de andere gemeenten zei.

Dat is een belangrijke gedachte. Een gemeente kan goed beginnen, maar uiteindelijk verkeerd eindigen. Andersom kan een gemeente die aanvankelijk tekortschiet, zich bekeren en uiteindelijk een gezonde gemeente worden.

Het vraagt daarom voortdurend om zelfonderzoek. We moeten onszelf en onze gemeente steeds opnieuw in het licht van de Heilige Geest plaatsen en ons afvragen waar we staan.

Joden die geen Joden zijn

Wanneer we Smyrna en Filadelfia met elkaar vergelijken, valt nog iets op. Beide gemeenten krijgen te maken met mensen die zeggen dat zij Joden zijn, maar het niet zijn. De Heere Jezus noemt hen een synagoge van de satan.

Om die uitspraak goed te begrijpen, is het belangrijk om te kijken naar wat Paulus schrijft in Romeinen 2.

Paulus maakt daar duidelijk dat het Jood-zijn niet uitsluitend bepaald wordt door de uiterlijke besnijdenis. Het gaat om de besnijdenis van het hart. Het gaat om de innerlijke verbondenheid met God en om het leven overeenkomstig Zijn wil.

Daarbij maakt Paulus duidelijk dat ook iemand uit de heidenvolken, die van nature niet besneden is, door zijn levenswandel kan laten zien dat Gods wet in zijn hart geschreven staat.

In Romeinen 9 werkt Paulus deze gedachte verder uit. Niet iedereen die lichamelijk van Abraham afstamt, behoort automatisch tot de kinderen van de belofte.

Abraham had twee zonen: Ismaël, uit Hagar, en Izak, uit Sara. Toch was niet Ismaël, maar Izak de zoon van de belofte.

Het gaat dus niet uitsluitend om lichamelijke afstamming, maar om Gods belofte.

Abraham wordt in de Bijbel ook de vader van de gelovigen genoemd. Door het geloof in de Heere Jezus worden mensen deelgenoot van de belofte.

Dat helpt ons ook om de situatie in de begintijd van het christendom beter te begrijpen. Er waren samenkomsten waarin de Heere Jezus centraal stond, maar er waren ook groepen die Hem buiten de deur hielden. Zij beriepen zich op hun Joodse afkomst en hun religieuze positie, maar verwierpen uiteindelijk Degene om Wie het werkelijk gaat.

De Heere Jezus spreekt daarom over een synagoge van de satan. Wie Gods Woord losmaakt van de Heere Jezus, komt uiteindelijk terecht bij een boodschap die niet meer overeenkomt met het evangelie.

Tegelijkertijd bemoedigt Hij de gemeenten die met deze tegenstand te maken hebben. Hij laat hun weten dat Hij hen kent en dat Hij Zich met hen verbonden weet.

In de eerste eeuwen van het christendom hadden veel Joden grote moeite met de volgelingen van Jezus. Deze christenen geloofden dat zij door het geloof in Christus deel kregen aan de beloften van God. Dat zorgde voor grote spanningen.

Sommige Joden stelden christenen bij de Romeinse overheid in een kwaad daglicht. Dat droeg bij aan de vervolging die onder andere de gemeente in Smyrna trof. Gelovigen werden gevangengezet en moesten rekening houden met de mogelijkheid dat hun trouw aan Christus hun leven zou kosten.

Maar juist daar zien we wat een gezonde gemeente kenmerkt.

De gemeente in Smyrna was arm en werd verdrukt. Toch zegt de Heere Jezus: ‘U bent echter rijk.’

Dat is een bijzondere tegenstelling. Naar menselijke maatstaven was deze gemeente arm. Maar in de ogen van de Heere Jezus was zij rijk.

Als we vervolgens bij Filadelfia komen, zien we opnieuw deze mensen uit de synagoge van satan. In Smyrna zagen we hoe zij de gemeente lasterden, maar bij Filadelfia zien we dat er iets bijzonders met hen gebeurt. De Heere zegt dat Hij enigen van hen zal geven om te komen en zich voor de voeten van de gemeente neer te werpen. Zij zullen erkennen dat Hij Filadelfia liefheeft.

Dat is een opmerkelijke wending! Mensen die zich eerst tegenover de gemeente opstelden en haar lasterden, komen nu tot de erkenning dat God juist deze gemeente liefheeft.

Hierin zie ik een bijzondere overeenkomst met wat Paulus schrijft in 1 Korinthe 14:24-25. Hij beschrijft hoe een ongelovige of buitenstaander binnenkomt en de profetische woorden hoort. Hij wordt door allen overtuigd en doorgrond, de verborgenheden van zijn hart komen aan het licht en hij valt op zijn aangezicht neer. Vervolgens aanbidt hij God en erkent dat God werkelijk in hun midden is.

Zien we hier niet hetzelfde geestelijke principe terug? De mensen die zich tegenover Filadelfia opstelden, komen tot de erkenning dat God in deze gemeente werkzaam is en haar liefheeft.

En juist in dit licht moeten we ook de woorden 'u hebt kleine kracht' begrijpen. Dat betekent niet dat Filadelfia geestelijk zwak was of weinig geestelijke gaven bezat. Integendeel, haar geringe kracht zegt iets over haar afhankelijkheid van de Heere. Zij zocht haar kracht niet in zichzelf, maar was juist daardoor bruikbaar in Gods hand.

Paulus zegt het zo in 2 Korinthe 12:10: 'Want als ik zwak ben, dan ben ik machtig.'

Daar ligt volgens mij een belangrijke les. Een gezonde gemeente is niet een gemeente die sterk is in zichzelf, maar een gemeente die haar eigen zwakheid kent en volledig afhankelijk is van de Heere. Juist zo kan Hij door haar heen werken en wordt zichtbaar dat de kracht niet uit mensen voortkomt, maar uit God.

Dat brengt mij terug bij de vraag waarmee we begonnen: hoe ziet een gezonde gemeente eruit?

Beide gemeente verkeren in omstandigheden die te maken hebben met armoede, verdrukking en tegenstand. Maar ondanks alles blijft zij trouw aan het Woord en weigert zij de Naam van de Heere Jezus te verloochenen.

Zelfs wanneer dat haar leven kost.

Het mooie is dat de Heere Jezus Zich juist met zulke gemeenten verbindt. Hij weet wat armoede en verdrukking betekenen. Hij had Zelf geen plaats waar Hij Zijn hoofd kon neerleggen. Hij weet wat het is om verworpen en vervolgd te worden.

Daarom is het zo bijzonder dat Hij Zich in de aanhef van de brief aan Smyrna bekendmaakt als Degene Die dood is geweest en weer levend is geworden.

Hij spreekt tegen mensen die trouw moeten blijven tot in de dood. Hij weet precies wat Hij van hen vraagt, omdat Hij Zelf die weg is gegaan.

De tweede dood en de belofte aan de overwinnaar

Aan de gemeente in Smyrna geeft de Heere Jezus een bijzondere belofte:

‘Wie overwint, zal zeker geen schade toegebracht worden door de tweede dood’ (Openbaring 2:11).

Om deze woorden goed te begrijpen, moeten we ze ook in verbinding brengen met 1 Korinthe 3.

Paulus beschrijft daar hoe het werk van iedere gelovige uiteindelijk op de proef gesteld zal worden. Hij gebruikt het beeld van een bouwwerk dat op een fundament wordt gebouwd. Dat fundament is Jezus Christus.

Sommigen bouwen met goud, zilver en edelstenen. Anderen bouwen met hout, hooi en stro.

Er komt een dag waarop het werk van ieder mens door het vuur beproefd zal worden. Wat standhoudt, zal loon opleveren. Wat verbrandt, zal verloren gaan.

Maar Paulus maakt ook duidelijk dat degene wiens werk verbrandt, zelf behouden zal worden, zij het als door vuur heen.

Dat is een belangrijk onderscheid. Het gaat hier niet om het verloren gaan van de gelovige, maar om de beoordeling van zijn werken.

De tweede dood heeft geen macht meer over degene die deel heeft aan de eerste opstanding. Toch kan een gelovige wel schade ondervinden wanneer zijn werken de vuurproef niet doorstaan.

Wanneer we dat verbinden met de woorden aan Smyrna, zien we hoe groot de bemoediging van de Heere Jezus is. Hij spreekt tegen een gemeente die geen oproep tot bekering krijgt en die ondanks alle verdrukking trouw blijft.

De boodschap is dat de tweede dood geen macht over hen zal hebben.

Het is belangrijk dat we dit niet verkeerd begrijpen. We moeten niet denken dat onze eeuwige bestemming afhankelijk is van de vraag of we in ieder onderdeel van ons leven voldoende hebben overwonnen.

De Bijbel leert dat wij meer dan overwinnaars zijn door Hem Die ons heeft liefgehad (Romeinen 8:37).

Het fundament is Jezus Christus. Wie op Hem bouwt, heeft een fundament dat blijft staan. Daarnaast zullen onze werken worden beoordeeld en kan er loon of verlies zijn.

Dat onderscheid is van groot belang. Anders zouden we de woorden van Openbaring gemakkelijk verkeerd kunnen uitleggen en alsnog de indruk krijgen dat de tweede dood macht over een gelovige zou kunnen krijgen.

De Heere Jezus bemoedigt Zijn gemeente juist met de zekerheid dat wie Hem toebehoort, niet door de tweede dood overweldigd zal worden.

Die zekerheid geeft ons vaste grond onder de voeten.

Een engel van de gemeente: verantwoordelijkheid dragen

Daarmee komen we bij het tweede onderwerp: de houding die wij als geestelijke hulpverleners moeten aannemen.

In alle zeven brieven krijgt Johannes de opdracht te schrijven aan de engel van de betreffende gemeente. Dat roept een interessante vraag op. Gaat het hier om een hemelse engel of om een menselijke boodschapper?

Het woord engel betekent letterlijk boodschapper. Dat hoeft dus niet automatisch een hemels wezen te zijn.

Ook de Heere Jezus noemt Johannes de Doper een boodschapper die voor Hem uitgaat om Zijn weg voor te bereiden. Daarmee zien we dat de Bijbel het woord boodschapper ook voor mensen gebruikt.

Wanneer we de opbouw van de brieven bekijken, is het opvallend dat de Heere Jezus spreekt, Johannes schrijft en de engel van de gemeente vervolgens hoort wat de Geest tegen de gemeenten zegt.

Dat roept de vraag op waarom Johannes deze boodschap eerst moet opschrijven als het uitsluitend om hemelse engelen zou gaan. De Heere Jezus zou Zich immers ook rechtstreeks tot hen kunnen richten.

Daarom geloof ik dat we hier heel goed kunnen denken aan mensen die deel uitmaken van de gemeente en zich verantwoordelijk voelen voor het geestelijke leven binnen die gemeente.

Dat is een belangrijke gedachte. De engel van de gemeente staat niet boven de gemeente, maar maakt er deel van uit. Hij draagt verantwoordelijkheid voor wat er binnen die gemeente gebeurt.

Die houding herkennen we ook bij verschillende profeten in het Oude Testament. Wanneer zij namens God tot het volk spreken, zien we regelmatig dat zij zich nauw verbonden weten met dat volk. Ze belijden soms de zonden van het volk alsof het hun eigen zonden zijn.

Denk bijvoorbeeld aan Daniël. In Daniël 9 belijdt hij de zonden van Israël. Hij spreekt niet vanuit een houding waarin hij zichzelf boven het volk plaatst, maar rekent zichzelf tot degenen die gezondigd hebben.

Dat is een belangrijke les voor iedereen die verantwoordelijkheid draagt binnen een gemeente.

We moeten niet als buitenstaanders naar de gemeente kijken en alleen maar aanwijzen wat er verkeerd gaat. We moeten onszelf onderdeel weten van die gemeente en ons verantwoordelijk voelen voor wat daar gebeurt.

Niet boven de gemeente staan, maar er middenin staan.

Iedere bengel kan een engel worden

Deze gedachte wil ik ook graag met de jeugd verbinden.

Ik zou het heel eenvoudig willen zeggen: iedere bengel kan een engel worden.

Wanneer je jong bent, heb je vaak nog niet zoveel last van allerlei theologische opvattingen. Je hebt misschien nog niet zoveel overtuigingen opgebouwd over wat bepaalde Bijbelgedeelten zouden moeten betekenen.

Daardoor kun je de Bijbel soms met een heel open houding lezen.

Het kan gebeuren dat je iets ontdekt in Gods Woord wat oudere broeders niet meer zien, omdat zij al jarenlang vanuit een bepaalde overtuiging naar de tekst kijken.

Daarom wil ik tegen jongeren zeggen: laat je alsjeblieft niet ontmoedigen door mensen die alles met grote stelligheid weten te vertellen.

Begrijp me goed. Daarmee bedoel ik niet dat je niets van oudere gelovigen kunt leren. Integendeel, er is ontzettend veel wijsheid en Bijbelkennis waar je dankbaar gebruik van mag maken.

Maar de Bijbel moet altijd je uitgangspunt blijven.

Wanneer jij in Gods Woord iets leest wat anders is dan wat ik vertel, moet je niet zomaar aannemen dat ik gelijk heb. Onderzoek het zelf.

Paulus gaat daarin zelfs heel ver. In Galaten 1:8 schrijft hij dat zelfs wanneer een engel uit de hemel een ander evangelie zou verkondigen dan het evangelie dat hij gebracht heeft, die vervloekt zou zijn.

Dat laat zien hoe belangrijk het is dat we ons vasthouden aan Gods Woord.

Maar wanneer je Gods Woord onderzoekt en merkt dat de Geest iets duidelijk maakt, brengt dat ook verantwoordelijkheid met zich mee. Je moet leren omgaan met wat je ontdekt hebt.

Daarbij is niet alleen belangrijk wat je zegt, maar ook hoe je het zegt.

Paulus geeft daarvoor in 1 Timotheüs 5:1 een mooie aanwijzing. Een oudere man moet je niet bestraffen, maar als een vader aanspreken. Jongere mannen moet je als broeders behandelen.

Het gaat erom dat we de gezindheid van Christus laten zien.

Want het zou toch verschrikkelijk zijn wanneer onze manier van spreken uiteindelijk de reden wordt dat mensen niet meer willen luisteren naar datgene wat de Geest tegen de gemeente zegt?

Een boodschapper van God moet niet alleen de waarheid kennen, maar ook leren spreken met de gezindheid van Christus.

De geopende deur van Filadelfia

Dan komen we bij het laatste onderwerp: wat geeft God ons om te kunnen volharden?

Daarvoor kijken we naar de aanhef van de brief aan Filadelfia.

Net als bij de andere gemeenten verbindt de Heere Jezus Zichzelf hier met een bepaald gedeelte uit de beschrijving van de verheerlijkte Christus in Openbaring 1.

Maar hier spreekt Hij over een bijzondere sleutel: de sleutel van David.

Dat brengt ons rechtstreeks naar Jesaja 22:20-23, waar we lezen over Eljakim, de zoon van Hilkia.

God zegt daar dat Hij Zijn dienaar Eljakim zal aanstellen. Hij zal hem bekleden met het gewaad van zijn voorganger en de verantwoordelijkheid over het koningshuis van David in zijn hand leggen.

Vervolgens lezen we:

‘En Ik zal de sleutel van het huis van David op zijn schouder leggen. Als hij opendoet, zal niemand sluiten. Als hij sluit, zal niemand opendoen.’

Eljakim krijgt dus een bijzondere positie. Hij staat niet zelf in de lijn van het koningshuis als koning, maar krijgt wel het gezag en de verantwoordelijkheid over het huis van David.

De sleutel is het beeld van bevoegdheid en gezag.

In Openbaring 3 gebruikt de Heere Jezus vergelijkbare woorden. Maar er is een belangrijk verschil. Hij spreekt niet alleen over de sleutel van het huis van David. Hij zegt dat Hij de sleutel van David heeft.

De Heere Jezus is namelijk Zelf de Zoon van David. Hij heeft niet slechts tijdelijk gezag over het huis van David gekregen. Hij is Degene aan Wie dat koningschap toekomt.

Ook het beeld van de pin in Jesaja 22 is interessant. Eljakim wordt beschreven als een pin die op een stevige plaats wordt vastgemaakt. Maar wanneer we verder lezen, ontdekken we dat die pin uiteindelijk toch zal bezwijken onder de last die eraan wordt gehangen.

Dat staat in contrast met de Heere Jezus. Hij is de betrouwbare en blijvende Koning. Zijn gezag zal nooit bezwijken.

Wanneer Hij opent, kan niemand sluiten. Wanneer Hij sluit, kan niemand openen.

De Heere Jezus bepaalt wie toegang krijgt tot het Koninkrijk van God. Hij bezit de sleutel en Zijn gezag is beslissend.

Voor de gemeente in Filadelfia is dat een enorme bemoediging. Want Hij zegt tegen hen:

‘Zie, Ik heb voor uw ogen een geopende deur gegeven en niemand kan die sluiten.’

Hoewel deze gemeente weinig kracht had, had de Heere voor haar een deur geopend. En niemand kon die deur weer sluiten.

Wat een prachtige belofte!

Een deur naar de toekomst

Ik wil deze geopende deur ook graag verbinden met Openbaring 4.

Daar lezen we dat Johannes een geopende deur in de hemel ziet. Vervolgens wordt hij uitgenodigd om naar boven te komen, zodat hem getoond kan worden wat hierna moet gebeuren.

Johannes mag door die geopende deur naar binnen gaan en krijgt een blik op de toekomst.

We kunnen niet zomaar zeggen dat de geopende deur in Filadelfia precies dezelfde betekenis heeft als de deur in Openbaring 4. Toch geloof ik dat er een prachtige geestelijke verbinding tussen deze gedeelten ligt.

Ook aan ons heeft God een geopende deur gegeven. Door Zijn Woord mogen we vooruitkijken en ontdekken wat Hij nog met deze wereld van plan is.

Ik hoop dat je ondertussen nieuwsgierig bent geworden. Dat je het verlangen hebt gekregen om te ontdekken wat er straks achter die deur zichtbaar zal worden.

Want hoe meer we gaan begrijpen van Gods plannen met deze wereld, maar ook van Zijn plannen met ons leven, hoe meer we gaan beseffen dat de wereld waarin we nu leven niet het einddoel is.

We leven in een werkelijkheid die voorbijgaat. God heeft een toekomst voor ons bereid die veel groter is dan wat we nu kunnen zien.

Ik geloof dat hoe meer we van die toekomst gaan begrijpen, hoe beter we ook in staat zullen zijn om het lijden van deze tegenwoordige wereld te dragen.

De Heere Jezus wist welk lijden Hem te wachten stond. Toch kon Hij verder kijken dan dat lijden. Hij wist wat er daarna zou komen.

Dat vooruitzicht gaf Hem kracht om de weg te gaan die voor Hem lag.

En zo mogen ook wij leren om verder te kijken dan de omstandigheden van vandaag. Niet omdat het lijden daarmee verdwijnt of minder werkelijk wordt, maar omdat we weten dat God een toekomst heeft die alles in een ander licht plaatst.

Wanneer we onze toekomst beter leren begrijpen, kunnen we ook de gebeurtenissen van deze wereld beter plaatsen. We leren er op een andere manier naar kijken en kunnen er met meer vertrouwen mee omgaan.

De gemeente in Filadelfia had weinig kracht, maar hield vast aan het Woord van de Heere. En juist aan die gemeente liet de Heere Jezus zien dat Hij de sleutel bezit en dat niemand de deur kan sluiten die Hij geopend heeft.

Dat is ook onze bemoediging.

De toekomst ligt niet in onze handen, maar in de handen van Hem Die de sleutel van David heeft.

En daarom mogen we vol vertrouwen verder kijken.

God heeft ons een geopende deur gegeven.

Auteur: Harmen Doornenbal

 

 

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.