Inleiding 

De stad van het Lam is een Bijbelstudie die de lezer uitnodigt om met een open Bijbel en een open hart opnieuw te kijken naar een bekend, maar tegelijk diepgaand profetisch thema.

Het uitgangspunt van deze studie is dat de bruid van het Lam niet in de eerste plaats een groep mensen is, maar de stad die Johannes in Openbaring ziet neerdalen uit de hemel. Deze benadering is gebaseerd op Openbaring 21:9 en de daaropvolgende verzen, waar de engel zegt: "Kom, ik zal u de bruid laten zien, de vrouw van het Lam." Vervolgens toont hij Johannes niet een menigte mensen, maar de heilige stad Jeruzalem.

Vanuit dit perspectief krijgen verschillende Bijbelgedeelten een bijzondere samenhang. De gelovigen zijn in Christus genaderd tot deze stad (Hebreeën 12), zij zullen haar eenmaal binnengaan, omdat hun namen geschreven staan in het boek des levens van het Lam (Openbaring 21:27). De stad is hun eeuwige bestemming, de plaats waar God voor altijd onder de mensen zal wonen.

Ik besef dat deze manier van lezen vragen kan oproepen en op sommige punten afwijkt van opvattingen die voor velen vertrouwd zijn. Het is niet mijn bedoeling om bestaande overtuigingen ter discussie te stellen omwille van de discussie, noch om broeders en zusters onrustig te maken. Mijn verlangen is slechts om zorgvuldig te luisteren naar wat de Schrift zelf zegt en ruimte te geven aan wat zij mogelijk méér openbaart dan wij soms hebben aangenomen.

Daarom nodig ik u uit deze studie niet te lezen vanuit de vraag of zij bestaande denkbeelden bevestigt, maar vanuit het verlangen om de Schrift voor zichzelf te laten spreken. Toets alles aan Gods Woord en behoud het goede.

Ik heb vrijmoedigheid gevonden om deze gedachten op papier te zetten, omdat ik geloof dat de Heere door Zijn Woord steeds opnieuw licht wil geven. Wat ik hier deel, is gegroeid vanuit het profetische Woord dat steeds helderder is gaan schijnen, als een morgenster die opgaat in het hart.

"En wij hebben het profetische woord, dat vast en zeker is, en u doet er goed aan daarop acht te slaan als op een lamp die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw hart."

– 2 Petrus 1:19