De bruiloft van het Lam

De bruiloft van het Lam is veel meer dan een hemelse plechtigheid. Zij vormt het hoogtepunt van Gods heilsplan, waarin hemel en aarde met elkaar worden verenigd. Wanneer God Zijn koningschap zichtbaar op aarde vestigt, zal ook de schepping haar bestemming bereiken. Dan zullen de woorden van de profeten werkelijkheid worden en zal Yerushalayim – de stad waarvan de naam in het Hebreeuws een meervoudsvorm is – haar volledige vervulling ontvangen.

Het Oude Testament maakt nauwelijks onderscheid tussen het aardse en het hemelse Jeruzalem. Beide worden eenvoudig aangeduid met de naam Yerushalayim. Juist deze meervoudsvorm lijkt vooruit te wijzen naar een toekomstige werkelijkheid waarin het aardse en het hemelse Jeruzalem niet langer los van elkaar bestaan, maar één geheel vormen. Dat is de stad waar Abraham naar uitzag, de stad waarvan God Zelf de Ontwerper en Bouwer is (Hebreeën 11:10).

De profeten beschrijven het aardse Jeruzalem als een stad die volledig vernieuwd zal worden. Volgens Jesaja 62 zal de HEERE haar een nieuwe naam geven. Zij zal niet langer "Verlatene" genoemd worden, maar: "Mijn welgevallen is in haar." Zacharia noemt haar "de stad van de waarheid", terwijl Ezechiël haar uiteindelijk de naam geeft: "De HEERE is daar." (Ezechiël 48:35).

Deze stad zal midden in het beloofde land liggen, overeenkomstig de nieuwe verdeling van het land onder de twaalf stammen van Israël. Tegelijk ziet Johannes in Openbaring 21 een andere stad: het grote, heilige Jeruzalem dat uit de hemel neerdaalt. Deze stad is volmaakt; haar lengte, breedte en hoogte zijn gelijk. Zij heeft de vorm van een kubus, een beeld van Gods volmaakte woning onder de mensen.

Het zijn geen twee eindbestemmingen, maar twee werkelijkheden die tijdens het duizendjarig rijk in elkaar overvloeien. Zacharia ziet Jeruzalem opgemeten worden in lengte en breedte, maar Johannes voegt daar de hoogte aan toe. Waar Zacharia de aardse afmetingen beschrijft, openbaart Johannes de hemelse volheid. Samen geven zij het beeld van één stad met een aardse én een hemelse dimensie.

Daarom zegt Jesaja:

"Geef Hem geen rust, totdat Hij Jeruzalem gegrondvest heeft en gesteld heeft tot een lof op aarde." (Jesaja 62:7)

Dat moment breekt aan wanneer het hemelse Jeruzalem neerdaalt en God onder de mensen woont.

Dan zal de berg Sion haar ware betekenis ontvangen. De schrijver van de Hebreeënbrief zegt immers dat wij niet zijn genaderd tot een tastbare berg, maar tot de berg Sion en het hemelse Jeruzalem (Hebreeën 12:22). Micha profeteert dat deze berg in de laatste dagen zal vaststaan als de hoogste van alle bergen. Op die heilige berg zal de vrede van Gods Koninkrijk zichtbaar worden. De wolf zal bij het lam verkeren, de leeuw zal stro eten als een rund en niemand zal nog kwaad doen op Gods heilige berg (Jesaja 65:25).

Vanuit deze stad zal de Heere Jezus regeren. Ook de gemeente zal in die heerlijkheid delen. Wij zijn burgers van het hemelse Jeruzalem en zullen samen met Christus regeren. Terwijl Israël woont in het land dat God aan Abraham beloofde, zal de gemeente vanuit de hemelse werkelijkheid met Christus heersen over de aarde. Zo ontmoeten hemel en aarde elkaar in één Koninkrijk.

Daarmee worden ook Gods beloften aan Abraham volledig vervuld. Niet alleen zullen de nog levende stammen van Israël het land bezitten, ook de ontslapen gelovigen zullen opstaan en delen in de heerlijkheid van Gods Koninkrijk. Ezechiël zegt immers dat heel het huis van Israël de HEERE zal dienen op Zijn heilige berg.

Maar al deze profetieën vinden hun hoogtepunt in de bruiloft van het Lam.

Vaak wordt deze bruiloft uitsluitend als een hemelse gebeurtenis gezien. Toch laten de profeten zien dat zij alles te maken heeft met Gods koningschap op aarde. Wanneer Christus de troon van David inneemt en als Koning regeert over het huis van Jakob, breekt de tijd aan waarin hemel en aarde worden verenigd. De bruiloft vindt daarom plaats op aarde, op de plaats waar God Zijn Naam voor eeuwig zal laten wonen.

Het hemelse Jeruzalem, dat in Openbaring wordt voorgesteld als de bruid, daalt neer uit de hemel. Het vernieuwde aardse Jeruzalem ontvangt haar inwoners. Het beloofde land wordt weer bewoond. Israël wordt hersteld. De gemeente woont in het hemelse Jeruzalem en regeert met Christus. God woont onder de mensen. De berg Sion wordt het middelpunt van de aarde en van daaruit gaat Zijn vrede uit over alle volken.

Dan krijgt ook de naam Yerushalayim haar volle betekenis. Niet langer bestaan er een hemels en een aards Jeruzalem naast elkaar, maar zijn zij één geworden. De stad waarin God woont, de stad waarin Israël woont en de stad waarvan de gemeente burgers is, vormen samen de ene woonplaats van God.